Dzień wolnej sztuki – 60 minut, 5 obrazów

wstęp wolny,

60 minut, 5 obrazów

Dzień Wolnej Sztuki jest alternatywą dla biernego i powierzchownego zwiedzania muzeów.

W ciągu godziny oglądamy pięć dzieł sztuki, a pomagają w tym profesjonalni edukatorzy.

Więcej o akcji:

1.Na spotkanie z

Portretem kardynała Richelieu

namalowanym przez

Philippe’a de Champaigne

zaprasza Sergiusz Pinkwart.

(

Galeria Portretu Staropolskiego i Europejskiego

)

2. Na spotkanie z obrazem

Józefa Simmlera

Śmierć Barbary Radziwiłłówny

zaprasza Paulina Barysz. (

Galeria Sztuki XIX Wieku

)

3. Na spotkanie z obrazem

Żydówka z pomarańczami

Aleksandra Gierymskiego

zaprasza Marianna Otmianowska. (Galeria Sztuki XIX Wieku)

4. Na spotkanie z obrazem

Lipiec–Sierpień

i opowieść o barwnym życiu

Zofii Stryjeńskiej

zaprasza

Emiliana Konopka

. (

Galeria Sztuki XX i XXI Wieku

)

5. Na spotkanie z obrazem

Kolejka trwa

oraz opowieść o jego autorze

Andrzeju Wróblewskim

zaprasza

Bożena Pysiewicz

. (Galeria Sztuki XX i XXI Wieku)

OBRAZ I

Na spotkanie z

Portretem kardynała Richelieu

namalowanym przez Philippe’a de Champaigne

zaprasza Sergiusz Pinkwart.

Galeria Portretu Staropolskiego i Europejskiego

Philippe de Champaigne

malował kardynała Richelieu wielokrotnie, niemal zawsze w ten sam sposób. Książę kościoła jest prawdziwym księciem, uosobieniem władzy i potęgi XVII-wiecznej Francji. Richelieu, ówczesny pierwszy minister Ludwika XIII (dziś powiedzielibyśmy – premier), miał powody do dumy i skromność nie była jego najmocniejszą stroną. De Champaigne z kolei, choć nosił miano nadwornego malarza, otwarcie wspierał jansenistów – kościelnych reformatorów, których zwalczał kardynał Richelieu. Tych dwóch messieurs nie łączyło nic, prócz sztuki. Formalnie byli wrogami. A jednak Philippe de Champaigne malował portrety dumnego kardynała.

A Richelieu nakazywał te portrety kopiować i wieszać we wszystkich francuskich urzędach. Chronił też malarza i pozwalał żyć według własnych przekonań. Philippe'a de Champaigne usunięto z dworu za sprzyjanie jansenistom dopiero po śmierci kardynała Richelieu, gdy jego miejsce u boku kolejnego z Ludwików (XIV) zajął kardynał Mazarin.

Jak wyglądały sesje pozowania do portretu w dobie baroku? Czy pomiędzy malarzem a modelem (de Champaigne malował portrety najwybitniejszych osobistości Francji, z królem na czele) mogły się nawiązać serdeczne, prywatne kontakty?

Sergiusz Pinkwart

, muzyk, dziennikarz, pisarz, wolontariusz

Muzeum Narodowego w Warszawie

.

Przez lata związany z magazynami „Viva!”, „Gala” i „Pani”. Autor książek dla dzieci (m.in. Tata reporter), scenariuszy przedstawień teatralnych (Zaczarowana Wigilia) i powieści dla dorosłych (Cień Kilimandżaro, Klub racjonalistek). W serwisie: natemat.pl prowadzi blog podróżniczy.

OBRAZ II

Na spotkanie z obrazem

Józefa Simmlera

Śmierć Barbary Radziwiłłówny

zaprasza

Paulina Barysz

.

Galeria Sztuki XIX Wieku

Obraz, ukazujący śmierć ukochanej żony króla Zygmunta Augusta, jest jednym z najsłynniejszych dzieł w historii polskiego malarstwa. Wyszedł spod pędzla Józefa Simmlera, mistrza gatunku „sztuki złotego środka". To dzieło było dla artysty symbolicznym otwarciem drzwi do świata wielkich wystaw. Scena śmierci Barbary wpisywała się w nurt sentymentalnego malarstwa historycznego doby XIX wieku. Widzowie oglądający obraz na Salonie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie zalewali się łzami... Dlaczego? Czy płótno i olej mogą tak poruszyć? Czy obraz wzrusza i dziś?

Paulina Barysz

, studentka Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego, współpracownik Działu Edukacji Muzeum Narodowego w Warszawie, członek Stowarzyszenia Klub Przyjaciół

MNW

. Interesuje się sztuką i modą doby Jagiellonów oraz kulturą obyczajową średniowiecza. Aktywnie uczestniczy w życiu kulturalnym i artystycznym stolicy.

OBRAZ III

Na spotkanie z obrazem

Żydówka z pomarańczami

Aleksandra Gierymskiego

zaprasza

Marianna Otmianowska

.

Gościem specjalnym będzie Karina Chabowska, Główny Specjalista Wydziału

ds. Strat Wojennych w Departamencie Dziedzictwa Kulturowego w Ministerstwie

Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Galeria Sztuki XIX Wieku

Obraz

Żydówka z pomarańczami

należy do zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie od 1928 r., jednak dopiero od niespełna roku możemy go podziwiać w naszej galerii. Zrabowany podczas II wojny światowej – uchodził za zaginiony. Kto, gdzie i jak odnalazł dzieło? W jakim było wówczas stanie konserwatorskim? Dlaczego

Aleksander Gierymski

namalował analogiczny wizerunek kobiety – Żydówkę z cytrynami? Jaki fragment Warszawy ukazał artysta w tle? Jak Aleksander Gierymski postrzegał to miasto?

Marianna Otmianowska

, kierownik Działu Edukacji MNW, doktorantka IS PAN, wykładowca Akademii Finansów i Biznesu Vistula, związana także z rynkiem sztuki, zaangażowana w działania trzeciego sektora, warszawianka, matka Leona, żona Mikołaja.

OBRAZ IV

Na spotkanie z obrazem

Lipiec–Sierpień

i opowieść o barwnym życiu Zofii Stryjeńskiej

zaprasza Emiliana Konopka.

Galeria Sztuki XX i XXI Wieku

Księżniczka czy kobieta szalona, niezależna czy uległa? Jaka naprawdę była

Zofia Stryjeńska

? Czy radosne i pełne energii kompozycje nawiązują do życia artystki? Obraz

Lipiec–Sierpień

był częścią panneau zaprezentowanego i nagrodzonego na Światowej Wystawie Sztuk Dekoracyjnych w 1925 r. w Paryżu. Prace, które Stryjeńska wykonała na paryską wystawę, przyniosły jej wiele nagród i sławę. Artystka należy do najważniejszych postaci kultury polskiej dwudziestolecia międzywojennego.

Emiliana Konopka

, studentka historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, swoją przygodę z Muzeum Narodowym w Warszawie rozpoczęła niedawno, angażując się w wiele projektów wolontariackich i edukacyjnych. Chętnie pisze (na blogu) i mówi (na lekcjach muzealnych) o sztuce. Poza dzieleniem się zainteresowaniem sztuką lubi też odnajdywać nowe pasje, ostatnio działa w Studenckim Klubie Islandzkim.

OBRAZ V

Na spotkanie z obrazem

Kolejka trwa

oraz opowieść o jego autorze

Andrzeju Wróblewskim

zaprasza Bożena Pysiewicz.

Galeria Sztuki XX i XXI Wieku

Kolejka trwa

– co oznacza tytuł obrazu powstałego w 1956 r.? Ludzie w kolejce zazwyczaj stoją, przesuwają się, ale nie trwają, nie powinni trwać. Dwudziestodziewięcioletni artysta na rok przed śmiercią namalował obraz, którego sens pozostaje niejednoznaczny. Jego anonimowi bohaterowie intrygują nieprzeniknionymi obliczami, prowokują do stawiania pytań. Temat, świetliste, intensywne barwy i uproszczona forma kompozycji tworzą dzieło, które nie pozostawia miejsca na obojętność.

Bożena Pysiewicz

, historyk sztuki, edukator, pracownik Działu Edukacji MNW. Autorka wielu projektów, programów i scenariuszy edukacyjno-artystycznych. Opiekun zespołu wolontariuszy Działu Edukacji, wiceprezes Stowarzyszenia Klub Przyjaciół MNW.

Po spotkaniach ze sztuką, na „pomarańczowy poczęstunek” zaprasza Stowarzyszenie Klub Przyjaciół Muzeum Narodowego w Warszawie.