11 września – 13 grudnia 2026Gmach Główny MNW
Projekt współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
Projekt współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
Odkryj cyfrowe zbiory Muzeum Narodowego w Warszawie i poznaj tysiące dzieł sztuki — od malarstwa i rzeźby po grafikę, fotografię oraz rzemiosło artystyczne. Przeglądaj obiekty, twórców i kolekcje, poznając ich historię dzięki szczegółowym opisom oraz wysokiej jakości reprodukcjom. Odwiedź stronę i zobacz bogactwo zbiorów MNW z dowolnego miejsca i o każdej porze.
11 września – 13 grudnia 2026Gmach Główny MNW
14 maja – 25 października 2026 Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Królikarni
Wystawa jest prezentacją wyboru XX-wiecznych dzieł ze zbiorów Gabinetu Grafiki i Rysunków Współczesnych oraz ceramiki z kolekcji Malarstwa Współczesnego Obcego Muzeum Narodowego w Warszawie.
Publiczność obejrzy prace wybitnych artystów: akwarele Georga Grosza ze zbioru ofiarowanego Muzeum przed 1939 rokiem, będące przykładem niemieckiej sztuki zaangażowanej z okresu Republiki Weimarskiej, grafiki Marca Chagalla, Paula Klee, Wassilego Kandinsky’ego czy Henri Matisse’a. Dużą atrakcją są dzieła Pabla Picassa, w tym wykonane we wczesnym okresie twórczości talerze ceramiczne oraz rysunek Dziewczyna polska, a także bardzo cenne grafiki: linoryty Popiersie kobiety w kapeluszu i Śniadanie na trawie z daru Daniela Henry’ego Kahnweilera z lat 60. XX w., akwatinta Palacz i litografie z serii „Kobieta w fotelu”. Ponadto można też będzie zobaczyć ceramiki Fernanda Légera, collage Roberta Rauschenberga, rysunki Alexandra Caldera, zestaw prac Joana Miró, grafiki Hansa Hartunga, Wolsa i Christo, a także prace artystów z grupy CoBrA i ruchu Fluxus.
Wyjątkowy charakter wystawie nadaje nie tylko ranga i piękno prezentowanych prac, ale także fakt, że są one bardzo rzadko pokazywane publicznie, ze względu na rodzaj podłoża, na jakim zostały wykonane. Dzieła na podłożu papierowym, zgodnie z przyjętymi światowymi standardami konserwatorskimi, mogą być eksponowane nie dłużej niż dwa, trzy miesiące, co sprawia, że każda wystawa takich prac staje się wielkim wydarzeniem i niepowtarzalną okazją do poznania zawartości muzealnych magazynów.
