W opublikowanym 20 lat temu zaginionym „Traktacie o Bycie Samym w Sobie i dla Siebie” Witkacy stawia cielesność w centrum swoich rozważań filozoficznych. Uznaje ciało z jego podstawową funkcją, czyli dotykiem, za gwarant naszego bycia w świecie. Proponuje nam doświadczenie umożliwiające samopoznanie polegające na zamknięciu oczu i odczuciu siebie od środka. Jak zauważa Zofia Machnicka, kuratorka wystawy „Witkacy. Sejsmograf epoki przyspieszenia”, witkacowska koncepcja ciała – spotęgowanego, uwolnionego od podziałów na to co ludzkie i zwierzęce – uobecnia się w jego twórczości niczym Czysta Cielskość.
W swoim najnowszym performansie Ramona Nagabczyńska odnosi filozoficzne rozważania o cielesności do stanu ciąży jako wzmożonego „samoczucia się od wewnątrz”. Artystka dostrzega, że bycie w ciąży przekracza jednostkowość doświadczenia i podważa wszelkie formy podmiotowości zakorzenione w naszej kulturze. Choć medykalizacja tej sfery daje złudzenie kontroli, stan ten wymyka się systemowemu porządkowi, stanowi niewiadomą, budzi niepokój. Ramona Nagabczyńska w swojej choreografii bada stan ciągłej metamorfozy i ujawnia przerażenie, jakie budzi moc reprodukcyjna kobiet. Sięga przy tym zarówno do starożytnych mitów, jak i współczesnych filmów grozy.
Premiera: 4 września 2022 roku, godz. 19.30
Pokazy: 8 października 2022 roku, godz. 19.00 i 20.30
Miejsce: Muzeum Narodowe w Warszawie, Hol Główny
Choreografia: Ramona Nagabczyńska
Produkcja: Muzeum Narodowe w Warszawie
Współpraca dramaturgiczna: Agata Siniarska
Światła: Jędrzej Jęcikowski
Fotografia: Filip Preis
Projekt graficzny: Paula Peplińska
Realizacja: Alicja Latkowska
Współpraca: Marta Szymańska
Performans towarzyszy wystawie prezentowanej w Muzeum Narodowym w Warszawie do 9 października 2022 roku.
Kuratorzy: Zofia Machnicka, Paweł Polit.
