„Deduto sey. Świat jako otchłań” w wykonaniu Vox Imaginaria

koncert w ramach festiwalu „Nowe Epifanie”.

Nowy program Vox Imaginaria z muzyką schyłku średniowiecza, przygotowywany specjalnie z myślą o Nowych Epifaniach. Podejmuje temat świata jako otchłani – miejsca pełnego niebezpieczeństw, w którym, poruszając się po omacku, nie można być pewnym przyszłości.

Podobnie jak w chrześcijańskiej koncepcji limbus – sfery należącej do piekła, ale pozbawionej piekielnych tortur, także mundus bywa zawieszony między skrajnymi stanami. Główną część programu wypełnia muzyka świecka – polifoniczne kompozycje włoskie i francuskie, podzielone na trzy sekcje:

Pierwsza z nich poświęcona jest przedstawieniom świata, gorzkim refleksjom w tekstach „Deduto sey” Antonia Zacara de Teramo i „O cieco mondo” Jacopa da Bologna.

W sekcji środkowej dominuje pokrewny pierwszemu temat Fortuny – nieprzewidywalnej siły, mogącej w jednej chwili sprowadzić nieszczęścia zarówno na jednostki, jak i na całe społeczności.

Trzecią część wypełniają przedstawienia zwierząt i fantastycznych stworzeń, zaprzęgane do celów politycznych („Aquila altera”, a w charakterze groźby także w „L’aspido sordo”), a w lokalnych legendach reprezentujące trudno dostępne, niepewne rejony świata („Piançe la bella iguana”). Drogę pomiędzy kolejnymi sekcjami wytyczają nawiązujące do tematu fragmenty moralitetu „Ordo virtutum” Hildegardy z Bingen.

W koncercie usłyszymy Vox Imaginaria w składzie:

Julieta Gonzalez-Springer – sopran

Ryszard Lubieniecki – portatyw, clavisimbalum

Koncert w Muzeum Narodowym w Warszawie odbędzie się w przestrzeni Galerii Sztuki Średniowiecznej, która 10 lat temu zyskała nową, wyjątkową aranżację.

Szczegółowe informacje o dostępności Muzeum Narodowego w Warszawie znajdują się w zakładce Muzeum dostępne.

Koordynacja wydarzenia: Karolina Wróblewska-Leśniak / Dział Projektów Kulturalnych

___

Ilustracja: Plansza XXXI, mezzotinta, [w] Thomas Wright, An original theory or new hypothesis of the universe, Londyn, 1750, s. 83.