Palmyra. Perła pustyni w badaniach polskich archeologów

wykład dr Aleksandry Kubiak-Schneiderw ramach cyklu Wykładów Czwartkowych towarzyszący nowemu otwarciu Galerii Sztuki Starożytnej

Palmyra, starożytne miasto położone na Pustyni Syryjskiej w połowie drogi między rzeką Eufrat na wschodzie i Morzem Śródziemnym na zachodzie jest jednym z flagowych stanowisk polskiej archeologii śródziemnomorskiej. Lata świetności miasta przypadają na okres od I wieku n.e. do połowy III wieku n.e., kiedy to wybudowano wspaniałe i okazałe budowle: świątynie bóstw (Bela, Baalszamina, Nabu, Allat), kolumnady, teatr, etc. Palmyra rozkwitła dzięki drogom handlowym i pośrednictwu w handlu dalekosiężnym, np. z Chinami, Indiami i Cesarstwem Rzymskim. Badania wykopaliskowe zainicjował w 1959 roku prof. Kazimierz Michałowski, kierownik Zbiorów Sztuki Starożytnej Muzeum Narodowego i profesor Uniwersytetu Warszawskiego. Od tamtej pory badania terenowe trwały nieprzerwanie do 2011 roku kierowane przez Annę Sadurską, również związaną z MNW, a także przez prof. Michała Gawlikowskiego i jako ostatniego kierownika dr hab. Grzegorza Majcherka z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej. Muzeum Narodowe, jako jedno z dwóch w Polsce, może się pochwalić portretem grobowym Palmyrenki, jaki ma w swojej kolekcji.

miejsce: Kino MUZ / wydarzenie transmitowane na Facebooku

dr Aleksandra Kubiak-Schneider - doktor w zakresie epigrafiki aramejskiej i historii religii, uczestniczka wykopalisk polskich w Palmyrze i francuskich w Dura Europos. Napisała książkę o dedykacjach wotywnych w Palmyrze (wydana w 2021 w wydawnictwie Brill), autorka wielu artykułów naukowych o Palmyrze, kurator zbiorów sztuki starożytnej w MNW.

___

Na ilustracji: Portret nagrobny Palmyrenki z inskrypcją aramejską, 212/213 n.e. Więcej o obiekcie w Cyfrowym MNW.